Η οξεία προστατίτιδα χαρακτηρίζεται από έντονη κλινική εικόνα. Η παθολογία είναι επικίνδυνη λόγω μιας σειράς σοβαρών επιπλοκών και ως εκ τούτου απαιτεί έγκαιρη και ολοκληρωμένη θεραπεία. Μπορείτε να μάθετε πώς να αναγνωρίζετε και να αντιμετωπίζετε την ασθένεια σε αυτό το άρθρο.
Η οξεία προστατίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος που συνοδεύεται από έντονες αισθήσεις πόνου και μπορεί να αποτελέσει μεγάλη απειλή για την υγεία. Για επιτυχή πρόγνωση της νόσου, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό εγκαίρως για να κάνετε τη διάγνωση και να συνταγογραφήσετε την κατάλληλη θεραπεία.
Γενικά χαρακτηριστικά της νόσου
Η οξεία προστατίτιδα είναι μια ταχέως αναπτυσσόμενη φλεγμονώδης διαδικασία στον προστάτη. Υπάρχουν τέσσερα στάδια ανάπτυξης:
- Καταρροϊκός. Σε αυτό το στάδιο, ο αδένας διογκώνεται ελαφρά, η φλεγμονή επηρεάζει μόνο τους βλεννογόνους των αγωγών του αδένα. Αυτή η περίοδος είναι η πιο ευνοϊκή στιγμή για θεραπεία - εάν την ξεκινήσετε αυτή τη στιγμή, μπορείτε να απαλλαγείτε από τη νόσο σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Η φύση της φλεγμονής δεν είναι πυώδης, αλλά το οίδημα που προκύπτει φράζει τους πόρους και εμποδίζει τις εκκρίσεις να φύγουν από τον αδένα. Αρχίζει η στασιμότητα.
- Περικάρπιου. Λόγω της στασιμότητας, τα βακτήρια που έχουν εισχωρήσει στο όργανο ξεκινούν τη δραστηριότητά τους εκεί. Δεδομένου ότι το όργανο αποτελείται από κύτταρα ομαδοποιημένα σε λοβούς και χωρισμένα από συνδετικό ιστό, η φλεγμονή επηρεάζει αρχικά ένα μέρος.
- Παρεγχυματικός. Η φλεγμονή εξαπλώνεται από τον ένα λοβό στον άλλο και σχηματίζονται πολυάριθμες φλύκταινες σε διαφορετικά μέρη του αδένα.
- Πυώδες απόστημα. Οι φλύκταινες συγχωνεύονται σε ένα και σχηματίζεται στον αδένα μια φουσκάλα γεμάτη με πυώδη περιεχόμενο. Με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να σπάσει, επιτρέποντας στο πύον να εξαπλωθεί στον προστάτη και την ουροδόχο κύστη, την ουρήθρα ή το ορθό. Όταν ανοίγει το απόστημα, το πύον δεν βγαίνει τελείως και η φλεγμονώδης διαδικασία παίρνει νέο γύρο.
Το πόσο γρήγορα αναπτύσσεται η παθολογική διαδικασία και πώς τελειώνει εξαρτάται από διάφορους παράγοντες: τους λόγους για την εμφάνιση φλεγμονής, την επικαιρότητα και την επάρκεια της θεραπείας που λαμβάνεται.
Λόγοι
Στο 90% των περιπτώσεων, η αιτία της οξείας φλεγμονής του προστάτη είναι μια μολυσματική βλάβη. Τα παθογόνα μπορεί να είναι ένας ή περισσότεροι τύποι βακτηρίων και ιών:
- Οι γονόκοκκοι είναι από τα πιο επικίνδυνα βακτήρια. πυροδοτούν γρήγορα πυώδεις διεργασίες.
- Ο Trichomonas είναι ο ηγέτης μεταξύ των σεξουαλικά μεταδιδόμενων μικροοργανισμών. Διεισδύει στον μεσοκυττάριο χώρο του αδένα και ως εκ τούτου απαιτεί μακροχρόνια και επίμονη θεραπεία.
- Εκτός του ότι είναι τοξικά, τα χλαμύδια μπορούν να κολλήσουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταξύ τους, επιταχύνοντας τον ρυθμό καθίζησης και δυσκολεύοντας την κυκλοφορία του αίματος στην πληγείσα περιοχή. Διεισδύει βαθύτερα από τον Τριχόμονα.
- Οι σταφυλόκοκκοι του χρυσού τύπου είναι ιδιαίτερα συχνοί. Μπορεί να επιβιώσει σε όλους τους ιστούς και τα όργανα, προκαλεί εξόγκωση και πυκνώνει το αίμα.
- Το ουρεόπλασμα είναι μια διασταύρωση πρωτόζωων και ιών. Μπορεί να εισέλθει στον προστάτη μέσω του ουροποιητικού συστήματος ή μέσω της σεξουαλικής επαφής χωρίς προστασία.
- Το Escherichia coli είναι ένα gram-αρνητικό βακτήριο, ένας κοινός αιτιολογικός παράγοντας της οξείας φλεγμονής. Εισέρχεται στο σώμα λόγω κακής υγιεινής κατά την προετοιμασία του φαγητού.
Αυτή δεν είναι μια πλήρης λίστα με βακτήρια και ιούς που μπορούν να προκαλέσουν οξεία φλεγμονή του προστάτη.
Συχνά ο λόγος δεν είναι μόνο οι λοιμώξεις, οι οποίες μπορούν να επιμείνουν στον οργανισμό για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρακτικά ασυμπτωματικά. Αρχίζουν να αναπτύσσονται γρήγορα όταν οι παράγοντες είναι υπεύθυνοι για αυτό:
- Τακτική ή εφάπαξ υποθερμία. Το κρύο αποδυναμώνει την άμυνα του οργανισμού και δυσκολεύει τον περιορισμό των παθογόνων βακτηρίων, ειδικά αν η υποθερμία συνδέεται με την καθημερινή εργασία.
- Ακανόνιστη σεξουαλική ζωή. Η στασιμότητα της αδενικής έκκρισης (συστατικό του σπέρματος) προάγει τον πολλαπλασιασμό των βακτηρίων.
- Προχωρημένες λοιμώξεις. Αυτές μπορεί να είναι λοιμώξεις που προκαλούνται από απροστάτευτη σεξουαλική επαφή ή βακτήρια που προκαλούν ήπια φλεγμονή στο ουροποιητικό σύστημα. Οι συνέπειες ενός μη θεραπευμένου πυώδους πονόλαιμου με τη μορφή στρεπτόκοκκων μπορούν επίσης να προκαλέσουν φλεγμονή. Η τερηδόνα μπορεί επίσης να προκαλέσει προστατίτιδα.
- Εξασθενημένη ανοσία. Εάν η άμυνα του οργανισμού δεν λειτουργεί πλέον επαρκώς λόγω ασθένειας ή ανεξέλεγκτης χρήσης αντιβιοτικών, αναπόφευκτα δημιουργούνται βακτήρια.
- Μη τήρηση κανόνων προσωπικής υγιεινής.
Συμπτώματα οξείας προστατίτιδας
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου.
Κατά την καταρροϊκή προστατίτιδα, εμφανίζεται ήπια ενόχληση και αίσθημα βάρους στο περίνεο και η επιθυμία να πηγαίνουμε στην τουαλέτα το βράδυ γίνεται πιο συχνή. Η ούρηση συνοδεύεται από κάψιμο και πόνο. Ο ίδιος ο αδένας έχει κανονικές ή άκριτα διευρυμένες διαστάσεις. Η εξέταση ψηλάφησης προκαλεί πόνο. Η θερμοκρασία παραμένει κανονική ή αυξάνεται ελαφρά. Δεν υπάρχει δηλητηρίαση, η γενική υγεία είναι καλή.
Η ωοθυλακιώδης περίοδος έχει άλλες εκδηλώσεις. Ο πόνος αυξάνεται, γίνεται σταθερός και μερικές φορές ακτινοβολεί έντονα στο πέος, το ιερό οστό ή το ορθό. Η κατακράτηση ούρων συμβαίνει επειδή η ούρηση γίνεται δύσκολη λόγω του οξέος πόνου. Οι κινήσεις του εντέρου συνοδεύονται επίσης από έντονο πόνο.
Η θερμοκρασία ανεβαίνει στους 38 βαθμούς και παραμένει σε αυτό το επίπεδο. Ο προστάτης αυξάνεται αισθητά σε μέγεθος, έχει πυκνή σύσταση, είναι τεντωμένος, το άγγιγμα προκαλεί μαχαιρώδη πόνο σε ορισμένα σημεία.
Η παρεγχυματική προστατίτιδα είναι πολύ δύσκολη. Η όρεξη εξαφανίζεται, εμφανίζονται ρίγη και γενική αδυναμία. Οι συχνές μετακινήσεις στην τουαλέτα με σύντομη ούρηση αντικαθίστανται από οξεία κατακράτηση ούρων. Οι προσπάθειες εκκένωσης της κύστης ή του εντέρου γίνονται σχεδόν αδύνατες λόγω του αφόρητου πόνου. Επιδεινώνεται από τη δυσκοιλιότητα και την πλήρη ουροδόχο κύστη, εξαπλώνεται σε όλο το περίνεο, ελαφρά ανακούφιση μπορεί να συμβεί μόνο όταν ξαπλώνετε με τα πόδια τραβηγμένα.
Η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από 39 βαθμούς. Η φλεγμονή εξαπλώνεται σε άλλα όργανα και η βλέννα απελευθερώνεται από το ορθό. Ο προστάτης έχει ασαφές περίγραμμα, είναι διευρυμένος και επώδυνος. Η ψηλάφηση μπορεί να είναι αδύνατη λόγω του οιδήματος.
Ο σχηματισμός αποστήματος συνοδεύεται από τον εντοπισμό μιας θέσης οξέος πόνου - όπου εμφανίστηκε το απόστημα. Η διέλευση ούρων, κοπράνων και αερίων είναι εξαιρετικά δύσκολη, συνοδευόμενη από έντονο παλλόμενο πόνο που επεκτείνεται στα έντερα. Η θερμοκρασία παραμένει πάνω από 39,5 βαθμούς, εμφανίζονται ρίγη, πυρετός και μερικές φορές παραλήρημα.
Τότε ξαφνικά έρχεται ανακούφιση: ο πόνος υποχωρεί, η θερμοκρασία πέφτει. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο ασθενής έχει αναρρώσει: γεγονός είναι ότι το απόστημα έχει σκάσει και τώρα απαιτείται επείγουσα παρέμβαση για τον καθαρισμό του σώματος από το πύον, επειδή οι αρνητικές συνέπειες μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές.
Διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται με βάση την εκτίμηση των συμπτωμάτων του ασθενούς και την ανάλυση των εκκρίσεων ούρων, αίματος και προστάτη. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι ψηφιακής ορθικής διάγνωσης, υπερηχογράφημα και αξονική τομογραφία.
Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων του ουροποιητικού συστήματος αξιολογείται με τη χρήση ουροροομετρίας.
Μια γενική εξέταση ούρων σας επιτρέπει να ανιχνεύσετε την ασθένεια στα αρχικά στάδια, όταν δεν υπάρχουν ακόμη χαρακτηριστικά συμπτώματα. Ο ίδιος ο δείκτης αλκαλικού οξέος υποδεικνύει την ανάπτυξη φλεγμονής.
Η βακτηριολογική εξέταση των ούρων μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε το είδος της φλεγμονής και τα αίτια της. Οι αλλαγές στο χρώμα, την οσμή ή τη συνοχή των ούρων δεν θεωρούνται σαφής ένδειξη οξείας προστατίτιδας.
Μια γενική εξέταση αίματος είναι η βάση για την εξέταση της νόσου. Χαρακτηριστικοί δείκτες της οξείας προστατίτιδας είναι οι χαμηλές τιμές αιμοσφαιρίνης (φυσιολογική 130 g/l), οι υψηλές τιμές ουρίας και κρεατινίνης καθώς και οι τιμές των λευκοκυττάρων και ο ρυθμός καθίζησης των ερυθροκυττάρων. Η πρωτεΐνη δεν πρέπει να είναι φυσιολογική, ούτε να υπάρχει υψηλός αριθμός λευκοκυττάρων - δεν πρέπει να είναι πάνω από 5 μονάδες.
Μια ειδική ανάλυση PSA μπορεί να ανιχνεύσει όχι μόνο φλεγμονές, αλλά και κακοήθεις ασθένειες.
Οι εξετάσεις PCR σάς επιτρέπουν να ανιχνεύσετε γρήγορα τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι οποίες συχνά είναι η αιτία της οξείας προστατίτιδας.
Ο υπέρηχος σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε το μέγεθος του προστάτη, τις άκρες του, καθώς και την παρουσία σημείων και διάχυτων αλλαγών. Εάν έχει σχηματιστεί απόστημα, αυτή η εξέταση μπορεί να καθορίσει το μέγεθος και τη θέση του. Εάν είναι δυνατόν, η εξέταση πραγματοποιείται διορθικά. Εάν ο πόνος και το πρήξιμο δεν το επιτρέπουν, ο αδένας εξετάζεται από την κοιλιά.
Μερικές φορές πραγματοποιείται υπερηχογράφημα για την παρακολούθηση αλλαγών στη συχνότητα του ήχου που ανακλάται από το όργανο. Αυτό καθιστά δυνατή την αξιολόγηση της παροχής αίματος στον προστάτη - της αγγείωσης, η οποία μπορεί να αυξηθεί ή να εξασθενήσει ανάλογα με τον τύπο της φλεγμονής και το στάδιο της. Σας επιτρέπει να διακρίνετε μεταξύ καρκινικού όγκου και οξείας προστατίτιδας.
Εάν ο γιατρός κρίνει ότι η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη, θα παραγγείλει αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία για να εξετάσει τις λεπτομέρειες της φλεγμονώδους διαδικασίας.
Θεραπεία οξείας προστατίτιδας
Η θεραπεία της νόσου είναι πάντα πολύπλοκη και περιλαμβάνει λήψη διαφόρων φαρμάκων, διαδικασιών και δίαιτας. Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει περίπου 2 μήνες.
Το κύριο καθήκον του γιατρού είναι να εξαλείψει την αιτία της φλεγμονής, η οποία είναι τις περισσότερες φορές μια λοίμωξη. Για το σκοπό αυτό συνταγογραφούνται αντιβιοτικά (μεμονωμένα ή σε συνδυασμό). Η επιλογή του φαρμάκου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:
- ευαισθησία παθογόνου;
- συννοσηρότητες του ασθενούς·
- Πώς λειτουργεί το φάρμακο.
Η αυτοδιάγνωση και η θεραπεία είναι αδύνατη: τα αποτελεσματικά φάρμακα επιλέγονται με βάση εργαστηριακές εξετάσεις
Οι φθοριοκινολόνες και οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς χρησιμοποιούνται πιο συχνά για την καταπολέμηση παθογόνων που προκαλούν οξεία φλεγμονή. Η βακτηριοκτόνος δράση του αντιβιοτικού είναι θεμελιώδους σημασίας για τη θεραπεία της οξείας προστατίτιδας.
Ανάλογα με το στάδιο και την κατάσταση του ασθενούς, επιλέγονται η δοσολογία και η μορφή απελευθέρωσης του φαρμάκου: όσο πιο προχωρημένη είναι η κατάσταση, τόσο υψηλότερη είναι η δόση και τόσο πιο σημαντικό είναι το φάρμακο να φτάσει στον προορισμό του πιο γρήγορα, επομένως τα ενέσιμα φάρμακα είναι προτιμότερα από τα δισκία.
Είναι απαραίτητο να ομαλοποιηθεί η ροή των ούρων και των εκκρίσεων. Εάν η κατακράτηση ούρων έχει γίνει οξεία, συνταγογραφείται επικυστομία τροκάρ - παρακέντηση της ουροδόχου κύστης με την επακόλουθη εισαγωγή ενός λεπτού σωλήνα.
Εάν δεν απαιτούνται τέτοια ριζικά μέτρα, συνταγογραφούνται μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την αποκατάσταση της φυσιολογικής ούρησης, την ανακούφιση του οιδήματος και του πόνου. Τα φάρμακα συνταγογραφούνται με τη μορφή δισκίων, ενέσεων ή πρωκτικών υπόθετων.
Εάν η οξεία προστατίτιδα έχει μετατραπεί σε απόστημα, η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται. Το στάδιο της διήθησης αντιμετωπίζεται με ενεργή θεραπεία με αντιβιοτικά και ανοσοδιεγερτικά. Για να βοηθηθεί ο ασθενής να αντιμετωπίσει τον πόνο, τοποθετείται απόφραξη με παυσίπονα.
Εάν έχει σχηματιστεί απόστημα, η θεραπεία είναι δυνατή μόνο με τη βοήθεια χειρουργικής επέμβασης: η πυώδης φυσαλίδα ανοίγεται, πλένεται και τοποθετείται μια παροχέτευση. Μετά την επέμβαση, συνταγογραφείται θεραπεία για την καταπολέμηση μικροβίων και δηλητηρίασης.
Η θεραπεία της οξείας προστατίτιδας δεν περιορίζεται στην εξάλειψη των συμπτωμάτων. Η πορεία των αντιβιοτικών πρέπει να διεξάγεται μέχρι το τέλος και όχι μέχρι να εξαφανιστεί ο πόνος.
Αφού περάσει η ίδια η επίθεση, είναι ώρα για φυσικοθεραπεία. Περιλαμβάνει επεμβάσεις UHF και φούρνο μικροκυμάτων, ηλεκτροφόρηση και μασάζ προστάτη. Στόχος είναι η ανακούφιση του οιδήματος (εάν υπάρχει), η βελτίωση της παροχέτευσης των αδενικών εκκρίσεων και η αποφυγή της στασιμότητας.
Είναι σημαντικό να τηρείτε τη διατροφή σας καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Τα ακόλουθα προϊόντα πρέπει να αποφεύγονται:
- αλκοολούχα ποτά, καφές, τηγανητά και αλμυρά τρόφιμα – συμβάλλουν στην εμφάνιση στασιμότητας.
- Λάχανο, μήλα, όσπρια και ωμά λαχανικά – προκαλούν μετεωρισμό, ο οποίος συμπιέζει τα πυελικά όργανα, συμπεριλαμβανομένου του προστάτη.
- όξινα ποτά, παραπροϊόντα - ερεθίζουν το ουροποιητικό σύστημα.
Η διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει δημητριακά, βραστά λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και ψητά φρούτα. Όλα αυτά συμβάλλουν στη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου. Είναι απαραίτητο να τηρείτε ένα καθεστώς κατανάλωσης και να πίνετε τουλάχιστον 2 λίτρα υγρού (νερό, ποτά φρούτων, χυμοί) την ημέρα. Όσο πιο συχνά πλένεται το ουροποιητικό σύστημα, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος φλεγμονής.
Θα πρέπει να λαμβάνετε σύμπλοκα βιταμινών και πεπτίδια για να βελτιώσετε την αναγέννηση των ιστών και να αποκαταστήσετε γρήγορα την κανονική λειτουργία του αδένα.
Η ευνοϊκή πορεία θεραπείας κρίνεται από την αποκατάσταση του αδενικού ιστού, την ομαλοποίηση των χημικών τιμών των εκκρίσεων του προστάτη, την απουσία παθογόνων στις αναλύσεις και τη γενική ευημερία του ασθενούς.
Πρόγνωση και επιπλοκές
Όσο νωρίτερα ξεκινούσε η θεραπεία, τόσο πιο γρήγορα και ευκολότερα ήταν να απαλλαγούμε από την οξεία προστατίτιδα. Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν οποιοδήποτε περαιτέρω στάδιο της νόσου, τη χρόνια πορεία της νόσου, την εξάπλωση της φλεγμονής σε άλλα όργανα, τη στειρότητα και τη σήψη. Εάν η ασθένεια έχει προχωρήσει, μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί ο ίδιος ο αδένας.
Με την έγκαιρη θεραπεία, στο τέλος της θεραπείας, όλες οι λειτουργίες του σώματος αποκαθίστανται και η απόδοση αποκαθίσταται πλήρως.
Πρόληψη
Τα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν την αποχή από σεξουαλική επαφή χωρίς προστασία (για τον αποκλεισμό των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών), την προσεκτική υγιεινή και την έγκαιρη θεραπεία των φλεγμονωδών διεργασιών στο ουροποιητικό σύστημα. Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η ανοσία, να αποφευχθεί η φθορά των δοντιών και η προσεκτική αντιμετώπιση τυχόν μολυσματικών ασθενειών.
Θα πρέπει επίσης να αποκλειστούν παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου. Για να το κάνετε αυτό χρειάζεστε:
- να έχετε μια τακτική σεξουαλική ζωή με έναν σύντροφο.
- Αποφύγετε την υποθερμία (τόσο μόνιμη όσο και εφάπαξ).
- κόψτε το αλκοόλ, το κάπνισμα και τον καθιστικό τρόπο ζωής.
- υποβάλλονται σε τακτικές προληπτικές εξετάσεις με έναν ουρολόγο.
- Στα πρώτα σημάδια φλεγμονωδών διεργασιών, μην κάνετε αυτοθεραπεία.
- διατηρούν μια ισορροπημένη διατροφή?
- Λαμβάνετε βιταμίνες, ειδικά σε περιόδους μολυσματικών ασθενειών.
Η οξεία φλεγμονή του προστάτη εμφανίζεται λόγω λοιμώξεων που αναπτύσσονται υπό ευνοϊκές συνθήκες. Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, παυσίπονα και βιταμίνες. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, είναι σημαντικό να τηρείτε τις συνήθειες διατροφής και κατανάλωσης αλκοόλ.